Wie ben ik..
Mijn naam is Yvo Vrencken. Ik ben een internationaal gecertificeerd HNLP Practicioner en coach, maar vooral ervaringsdeskundige op het gebied van burnout, depressie en persoonlijke ontwikkeling. Deze praktijk ben ik gestart omdat ik door vele persoonlijke uitdagingen, er achter ben gekomen dat ik mensen bij wil én kan staan in hun proces. Een proces waarin zij zichzelf terug mogen vinden. Een proces waar meer zelfliefde en zelfacceptatie en compassie uit voort zal komen. Een proces wat ikzelf ook heb mogen ervaren. Een proces wat niet makkelijk is, soms ook helemaal niet zo mooi en eigenlijk gewoon een hele uitdaging kan zijn. Daarom hoef je dit niet alleen te doen. De reis naar authenticiteit en heelheid zal gaan met vallen en opstaan. Ik zal je begeleiden in je proces naar jouw échte zelf. Iemand die je misschien wel uit het oog verloren bent, net als ik mijzelf kwijt was. Hieronder staat een klein deel van mijn persoonlijke verhaal.
Wie is Yvo?
Ik ben Yvo. Vader van twee kinderen en woonachtig in Goes. Ik ben geboren in Maastricht in 1985 enzovoort, enzovoort.. Ik kan je heel veel persoonlijke dingen vertellen maar dat komt wel in onze gesprekken. Jij bent vooral benieuwd wie ik ben als coach en hoe ik hier gekomen ben. Want ook ik heb mijn ups en downs gehad in mijn leven. Deze hebben mijn leven vorm gegeven zoals het nu is. Vanuit dankbaarheid en zelfliefde kijk ik terug op al deze gebeurtenissen en dát gun ik jou ook.
Mijn leven draaide zich van de ene op de andere dag, volledig om. Van hardwerkende fulltime manager in een restaurant naar fulltime op de bank met depressieve klachten en een burnout.
Ik stortte in. Ik wist niet meer wie ik was. Ik wist niet meer wie ik wilde zijn. Ik wist eigenlijk helemaal niets meer. Enige wat ik wel wist is dat ik op was. Ik stond altijd “aan” en nu brak mij dat op in de vorm van een burnout en depressie.
Door omstandigheden hield mijn liefdesrelatie geen stand. Ik was daar kapot van ook omdat ik het al aan zag komen en het niet tegen kon houden. Mijn wereld stortte in. Ik had mijn toekomst al ingekleurd en opeens was alles zwart. Over en uit. Waar sta ik? Wie ben ik? Wat wil ik? Waarom.. hoezo.. wat als? etc. Allemaal vragen die maar door mijn hoofd bleven spoken en niet stil kon krijgen.
Ik vluchtte in de drank. Maar gelukkig heb ik uiteindelijk het moeilijkste besluit genomen wat ik kon nemen, namelijk: Hulp vragen! Ik weet hoe moeilijk dit is, omdat je "niemand tot last wil zijn. Je wil niet zielig gevonden worden. Je doet het toch niet goed genoeg. Het is maar een relatie, waarom reageer je hier zo heftig op? Doe eens normaal!" Ik hoor het mijzelf nog hardop zeggen in de spiegel. “Kom op MAN verman jezelf een beetje, mietje!”
Ik ben tijdelijk bij mijn ouders ingetrokken, zodat ik wat sociale controle had. Want dit had ik zeker nodig. Er waren ontzettend zwarte en zware dagen bij. Dagen waarvan ik dacht dat ik ze niet door zou komen. Maar iets in mij heeft mij erdoorheen gesleept. Wat dat was weet ik nog steeds niet zeker maar ik denk dat er ergens iets over mij waakte. En ik ben blij dat dit zo was, en wat ben ik hier NU dankbaar voor.
Maar mijn hoofd werd nog steeds niet stil. Hoe krijg ik mijn hoofd stil? Hoe zorg ik er voor dat ik heel even niet meer hoef te denken? Ik ging lezen, nou ja, luisteren naar boeken want ik haat lezen. Geen romans want ik had al een gebroken hart. Ook geen thrillers want ik had al paniek en angst gevoelens genoeg. Ik heb een zelfhulp boek aangezet. Ik weet niet precies waarom dit boek, Niet morgen maar NU van Wayne Dyer, maar er kwam rust in mijn hoofd. Niet omdat de gedachten meteen helemaal weg waren maar wel omdat ik ze begon te begrijpen. Waarom ze er zijn. En dat jij je gedachten niet bent, maar deze hebt. En dat iedereen hier mee te maken heeft. Ik was niet meer alleen.
Ik begon te leren over conditioneringen en patronen en hoe ze jouw leven en denken voor 95% onbewust beinvloeden. Hiermee wil ik zeggen dat we 95% van alle keuzes onbewust maken gebaseerd op conditioneringen en patronen gevormd door ons verleden. Mijn overlevingsstrategie was pleasen (ookwel fawnen). Ik paste mij volledig aan aan de ander. In mijn relaties, op het werk maar ook thuis en bij mijn kinderen. Dit maakte dat ik steeds verder van mijzelf af geraakt ben. Ik wist niet meer wie ik was. Ik was een man met een masker op. En dit masker zat vast!
Door te pleasen kreeg ik wat ik wilde en nodig dacht te hebben. Waardering van anderen. Maar toen mijn belangrijkste blijk van waardering wegviel (de liefdesrelatie) was er volledige en ongecontroleerde paniek. Ik was verslaafd aan de liefde. Ik kon niet zonder de waardering van buitenaf functioneren. En ik kon het ook niet uit mijzelf halen want ik had géén zelfliefde en géén zelfwaardering. Ik was dus aan het afkicken, en hard ook.
Omdat ik verschillende inzichten kreeg, kon ik mijn eigen gedrag plaatsen. Ik zag waar mijn patronen (coping) vandaan kwam en wat voor persoon ik er door werd. Een oa jaloers, manipulatief en onecht persoon. Dit doet pijn om van jezelf te zien en te moeten uitvinden maar door deze schaduwkanten van mijzelf aan te kijken, kon ik ze accepteren en transformeren. En zo kan ik compassie opbrengen voor mijzelf omdat ik zo veel onbewust doe én mijzelf onbewust heb aangeleerd. Eigenlijk was dat kleine mooie jongetje in mij, een jaar of 6, gewoon heel bang, verdrietig en boos. Hij wilde gezien en gehoord worden en zodra mijn volwassen ik hem kon troosten, hem ziet en hoort, hem dus niet wegstopt, begon mijn zelfliefde en compassie voor mijzelf te groeien. Mijn zelfbeeld veranderde. Ik begon weer van mijzelf te houden en de persoon in de spiegel begon te vertegenwoordigen wie ik écht ben.
Al met al heeft lezen en kennis mijn leven weer terug gegeven, maar vooral hard, héél hard werken, heeft misschien wel mijn leven gered. Ik sta met trots en liefde op de plek waar ik nu ben. Ik ben er een betere vader en vooral een mooier mens van geworden. Ik kan nu ook met veel dankbaarheid terug kijken naar alles wat mij zo veel pijn gedaan heeft in het leven. In alle pijnstukken zat een les die ik mocht leren. En ik zal nooit stoppen met leren want, leven = leren!
En nu sta ik hier als coach. Had je dit 2 jaar geleden tegen mij gezegd dan had ik je vierkant uitgelachen. Ik heb mijn doel in het leven gevonden en ik groei elke dag weer. Mijn kennis mag ik overdragen. Door mijn directe maar liefdevolle aanpak, kennis en opleidingen kan ik jou bijstaan tijdens JOUW groei en het pad wat jij bewandelen mag.